Braamspunt" /> Braamspunt"> Braamspunt">

Archief Gabriel GarciaMarquéz naar Amerika

Gabriel Garcia Marquez

Archief Gabriel GarciaMarquéz naar Amerika

 Internationale media berichtten onlangs dat het schrijversarchief van de dit jaar (17 April 2014) overleden Columbiaan Gabriel GarciaMarqués, gegaan is naar de Universiteit van Texas in het Amerikaanse Austin. Aangezien de Amerikanen het meeste geld investeren in mondiaal cultureel erfgoed, is het voor de mensheid een goede zaak dat de nalatenschap van een van de grootste schrijvers ter wereld onder de hoede is van de Amerikanen. De Columbiaan marquéz, overleed op 87 jarige leeftijd en leefde vanaf 1961 het grootste deel van zijn leven in Mexico-stad/Mexico, reisde veel –woonde tijdelijk in Cartagena, Barcelona en Havanna- en onderhield goede banden me  Fidel Castro. Hij stak zijn mening over het agressieve Amerikaanse buitenlandbeleid niet onder stoelen of banken. marquéz had een haat liefde verhouding met zijn geboorteland Columbia, waar hij zich niet veilig voelde. Voor zijn dood had hij zich reeds jaren teruggetrokken en leed aan lymfeklierkanker. Zijn memoires waar hij als laatste mee bezig was- het laatste boek verscheen in 2004- heeft hij nooit kunnen afmaken. Gabriel García Márquez  liet een echtgenote MercedezBarcha,  en twee zonen Gonzalo en Rodrigo na.

Suriname

Gabriel García Márquez  “Gabo “is een literair ambassadeur van een- van eigenheid  bruisend – continent, dat door Europa nooit begrepen is. Evenals zijn collega EduardoGalleano, lapte hij alle Europese kwalificaties van letterkunde aan zijn laars en bleef  “gentle” als een Hemmingway. Hoewel hij herhaaldelijk schreef dat literatuur begint bij de rapportage, hekelde hij een deel van de onoprecht gravende en speurende Europese sensatiepers. “Ga weg  jullie, ga werken” zei de stervende, moe van de media aandacht voor zijn laatste ademtocht. Gabo, zag in Suriname de mooiste vrouw op aarde, hij had oog voor het “magische realisme |” van zijn ondergewaardeerde regio Midden en Zuid Amerika en bracht de gewone man op het wereldpodium.  Als linkse politicus brak hij een lans voor het socialisme (Cuba/Castro) , adoreerde niettemin de taal van de ex-kolonisatoren het Spaans, kritiseerde de schending van burgerlijke vrijheden in Cuba en was tegelijkertijd bevriend met   politieke leiders die een boycot van Cuba doorvoerden in hun land.

Het imposante archief van de schrijver , dat in Austin zijn laatste rustplaats heeft gevonden, beslaat circa 50 jaar schrijvershistorie. Het meeste werk is Spaanstalig.  Behalve niet gepubliceerd materiaal bevinden  zich ook oorspronkelijke manuscripten  (10 boeken), teksten van lezingen w.o . de nobelprijsrede in 1982, brieven , documentatie-  en 2000 correspondentie-materiaal, maar ook schrijfmachines en computers.

 ANS persbureau, December 2014.

 

 

 

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*