Braamspunt" /> Braamspunt"> Braamspunt">

DESI BOUTERSE POPULISME VERNIETIGT SURINAME

de populist president Bouterse die de aandacht van de bevolking constant afleidt, en nog 5 jaren regeermacht vraagt aan zijn aanhang. Voor de niet nagekomen beloften aan het volk zou deze zogenaamde volkspresident in een ander democratisch land allang zijn afgezet en door een tribunaal ter dood zijn veroordeeld.

DESI BOUTERSE POPULISME VERNIETIGT SURINAME

In het productiejaar 2015 is er nauwelijks groei te constateren. Meer dan ooit is het land voor zijn basisgoederen afhankelijk van de import. Ziekenhuizen hebben de noodklok geluid; zij kunnen het medisch bedrijf financieel niet gezond houden. Dr. Mr. Archie Marshall stierf onlangs in het ziekenhuis, toen hij van de ene naar de andere afdeling op weg was naar urgent benodigde apparatuur die niet voorradig bleek te zijn. De meest gangbare medicijnen zijn schaars en er dreigen chronische tekorten bij de apotheken. De bevolking wordt voor gelogen en door corruptieve praktijken belazerd. Enkele slordig geheide walaba –palen aan de noordkust, noemt de regering dijkverzwaring, waarvoor miljoenen Dollars worden uitgetrokken. De onbeschermde bevolking van Paramaribo-Noord, slaat op de vlucht voor de dreigende stijging van de zeespiegel, waarvoor Suriname reeds op internationaal niveau ettelijke keren ernstig gewaarschuwd is. Toch zijn die miljoenen dollars verdwenen die waren vrijgemaakt voor de bedijking van de noordkust. Goedpraters buitelen over elkaar heen om de brutale diefstallen van staatsmiddelen te verhullen. Waar is al dat geld gebleven, vraagt de gedupeerde bevolking zich af. De landsbegroting is niet rond, noch goedgekeurd omdat de regering niet kan rekenen op een meerderheid in het parlement. Door het nationale belang van de verkiezingen (die ook op de begroting staan) te accentueren probeert de regering demagogisch de oppositie te betrekken bij het verantwoording afleggen voor het gevoerde en te voeren financiële beleid. De arrogante partijpolitiek van de regerende NDP (lees: de wil van Bouterse) is doorgedrongen in het exploitatiebeleid van de grootste parastatale bedrijven. De overheidsinkomsten-het gaat om miljarden- buiten de algemene belastingheffing om, winsten uit de ogenschijnlijk florerende mijnbouwsector, het oliebedrijf Staatsolie, oneigenlijke aanwending van pensioenfondsen, gevoteerde gelden voor grote projecten (ministerie van OW) verdwijnen in de zakken van particulieren. De foute beslissing om bijna alle winsten van Staatsolie, honderden miljoenen, te investeren in de florerende doch stagnerende goud-sector is het staatsoliebedrijf extra zwaar komen te staan door de gelijktijdige daling van de wereldmarktprijzen voor olie, en goud. De interne financiering van de raffinaderij noopt het gezonde staatsbedrijf, ondanks de winstgevendheid elders (witwassers)- doormiddel van een obligatielening- financiële hulp te gaan zoeken. De vakbonds-top had al gewaarschuwd voor de verregaande politisering van het investeringsbeleid en de besluitvorming in de raad van commissarissen. Nu waarschuwt ook  het Surinaamse bedrijfsleven bij monde van zijn voorzitter voor de verregaande politieke bemoeienis bij de overname van de energie- en bauxietsector. Het informele particuliere kapitaal staat reeds in de startblokken om het zwarte geld wit te wassen. Zie hier, de grondslag van de peptalk van de populist president Desi Bouterse die de aandacht van de bevolking constant afleidt, en nog 5 jaren regeermacht vraagt aan zijn aanhang. Voor de niet nagekomen beloften aan het volk zou deze zogenaamde volkspresident in een ander democratisch land allang zijn afgezet en door een tribunaal ter dood zijn veroordeeld. Hij heeft de bevolking van alles beloofd tot en met een vliegende trein van 140 miljoen, die door een gepensioneerd filosoof voorbereid zou worden. Maar de president kan niet uitleggen wat er met de extra-inkomsten van de staat van minstens 4 miljard is gebeurd. Belangrijk voor de falende president is het winnen van de verkiezing zodat zijn immuniteit –de internationale rechtsorde heeft verschillende appeltjes met hem te schillen-geprolongeerd kan worden. Het nieuws dat de media brengen is doorspekt van het populisme van de president, die er niet voor schroomt Zanger Damaru tot Top politicus te verheffen, de gebakken lucht-vakbondsleider Hooghart te gebruiken op de NDP-lijst, de NPS te ontdoen van toppers-overlopers, de Javanen trachten te verdelen middels een tragedie rondom ex-minister S.Moestadja, de Marronpartijen in uiterste versnippering te brengen. Er werden in snel tempo nieuwe blokken gevormd van samenwerkende splinters van sektarisch kleine partijtjes rondom gezwollen ego’s van onbekenden in de politieke arena. Slechts weinigen die iets snappen van de 25 politieke partijen in minstens 5 combinaties. Opheffing van partijen (Nieuw Suriname, KTPI, BAASA, PALU) of nieuwe interne splitsingen niet meegerekend. Overlopende politici, fanfare bij het inschrijven van politieke partijen, onthullingen over privézaken, beheersen het nieuws. Kortom de nadruk van het regeringsbeleid ligt juist in dit tijdsgewricht van naderende verkiezingen op het eigen belang van de president, om koste wat het kost- tegen elke prijs- de verkiezingen te winnen. Naast het kermisachtige en kinderachtige verkiezingsschouwspel voltrekt zich echter gelijktijdig een grote ramp in Suriname, waarvoor de bevolking blind is gemaakt. Onder andere door het vertrek van de PALU is er een chronisch kader tekort in de regerende NDP partij ontstaan. De NDP richt zich om electorale redenen op de grotere massa’s ongeschoolden en laaggeletterden, zwakkere sociale lagen van de bevolking; vandaar het pompeuze vlaggen vertoon, en het ordinair claimen van het recht van de luidruchtigste. Als het aan de NDP ligt moet Bouterse president blijven ook al regeert de chaos en hebben de ongeschoolden de macht. Hij gebruikt de bevolking en het land Suriname om zelf buiten schot te blijven en zijn immuniteit als president te kunnen behouden.

Internationale politiek.

Het bondgenootschap met Venezuela heeft niets opgeleverd omdat de economie van het land op een hellend vlak verkeert en de dictatoriale president Maduro op zijn tandvlees loopt. De vrijages met Cuba hebben ook niets opgeleverd,daar het land constant in financiële nood verkeert en nu ook succesvol politieke toenadering zoekt tot de USA. Bij het laatste contact van president Raul Castro met de RK paus is zelfs de mogelijkheid geopperd om de Rooms Katholieke Kerk in Cuba weer te herstellen en het land weer Katholiek te maken. Bouterse’s buitenlandse politiek heeft Suriname in een isolement gemanoevreerd. Bij het bezoek onlangs van president Obama (USA) aan Panama en Jamaica, bleek duidelijk dat Suriname niet meetelt in Zuid Amerika; de bange Bouterse was bij de staatsbezoeken van de Amerikaanse president de grote afwezige als regeringsleider/roulerend voorzitter van de Caricom.  De hele wereld is hier- de afwezigheid van Suriname- getuige van geweest, alleen in het politiek  verwarde Suriname met een luidruchtige regeringswoordvoerder,  hield het populisme de bevolking bezig met grote beloften, leugens en schijnbewegingen van de narcistische en verwaande president. Bouterse liet zichzelf portretteren tussen historische politieke leiders en benoemde zichzelf tot visionair leider van Suriname; de foto van zelfverheerlijking prijkte op de voorpagina van het grootste dagblad De Ware Tijd. In Brazilië verkeert de in 2014  nipt herkozen presidente Dilma Rousseff in zwaar weer. Een kwart van de Braziliaanse bevolking -ongeveer 50 miljoen personen- is afhankelijk van welzijnszorg (staatssteun). Critici zeggen dat de helft van de Braziliaanse bevolking de andere helft op de been moet houden en dat de corruptie een grens is gepasseerd. Journalist Silvio Canto jr schreef in de Braziliaanse pers dat het populisme moordend is in Brazilië doelend op een gigantisch corruptieschandaal bij Petrobras, dat meer dan 1,5 miljoen protesterende in opstand bracht. “Go to Cuba” stond er op de protestborden te lezen, een referentie aan het linkse bewind van de opvolgster van Lula da Silva. Evenals in Suriname constateerden 100 economisten in een lijvig onderzoek dat de Braziliaanse economie stagneert en dat het populisme van Dilma Rousseff heeft gefaald en de zesde economie op aarde aan het verlammen is. De linkse regimes lijken problemen te hebben met democratische vrijheden, ethiek en moraal. Verwijzend naar voortvarend Chili zeggen de Braziliaanse economen dat het de hoogste tijd is voor een pas op de plaats, in alle Latijns Amerikaanse economieën die om te herstellen naar rechts gaan leunen. Guyana is Suriname bij haar verkiezingen op 11mei j.l in dit opzicht vooruit gegaan; de oppositie won er met een smalle marge van de lang zittende linkse PPP-regering. Op 25 mei is Suriname aan de beurt om de verrijking van de Bouterse clan te stoppen; dat kan als de oprukkende snel groeiende V-7 combinatie de verkiezingen wint.

20 mei 2015 ANS Press Agency

 

 

 

 

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*