Braamspunt" /> Braamspunt"> Braamspunt">

Suriname Verkiezingen 2015 Nationaal dilemma: Bouterse wint maar kan niet regeren; Oppositie verliest, wil niet samenwerken maar kan gedogen

Foto (bron: surinameview.com)

Nationaal dilemma:

Bouterse wint maar kan niet regeren;  Oppositie  verliest, wil niet samenwerken maar kan gedogen

Na  twee weken tellen en hertellen van de stemmen, kan president Desi Bouterse aanvangen met het formatieproces voor een nieuwe regering. De fragiele regeermeerderheid van 26 zetels van de 51, houdt in dat de winnaar de NDP alleen zou kunnen regeren, maar dat in het parlement weer het quorumspook en instabiliteit zal opdoemen en sociale onrust bij het grote publiek op de loer ligt. Kortom de Surinaamse verkiezingen hebben het land geen duidelijk stabiel politiek bestuur bezorgd ondanks de megawinst van de NDP. De staat van de economie is precair, dat hebben economen, analisten en ook president Bouterse en de Governor van de Centrale Bank dhr. Hoefdraad, bevestigd. Volgens statistici en critici hebben frauduleuze praktijken een niet representatieve situatie van de verkiezingsuitslag geschapen. Het achterhaalde kiesstelsel en een waardeloze grondwet die niet is bijgewerkt-organieke wetten ontbreken-, moeten de president een tweede termijn gunnen. Theoretisch is er hoegenaamd geen probleem, maar zodra de politieke trein gaat rijden stapelen de nationale problemen zich op en moet men voor sociaal/economische chaos vrezen. De formatie kan echter een fundamentele wending krijgen als Bouterse uit eigen belang en uit nationaal belang,  kiest voor een brede duale  regering, die bestaat uit de winnaar NDP en een kritisch gedoog-blok bestaande uit de ABOP/AC en  V-7 . Een andere optie die men onder de oppositionele kiezers  hoort is ; afwachten en aansturen op de val van het kabinet Bouterse- 2. In dit laatste geval zijn er (her) verkiezingen binnen twee jaar. Maar zoals de zaken er nu voorstaan in Suriname kan niemand met zekerheid zeggen welke partijen over twee jaar nog bestaan, omdat Suriname in beweging is; een aanstormende “ Surinaamse lente” is niet uitgesloten.

Wie regeert straks met wie?

 Nood breekt wetten, geldt nu meer dan ooit in het formatieproces. Men heeft geen geduld om 5 jaar te wachten tot de volgende verkiezing; dit geldt voor de regerende ploeg maar ook voor de oppositionele partijen. De gretigheid om deel uit te maken van het machtscentrum  doet onsdenken aan het straatvoetbal waarbij het team wordt samengesteld door de man met de bal (meestal de rijkste en de slechtste voetballer) en wie overblijft wordt keeper.Daarom heeft Latijns Amerika slechte keepers, omdat niemand in het doel wil staan (omdat meestal de keeper de gebeten hond is en de schuld krijgt van het verlies). Zo is het simpelweg ook bij de formatie van een regering. Iedereen wil in de voorhoede, in het machtscentrum. Daarom hoort men nu al partijen zich losmaken van afspraken, samenwerkingsverbanden, en alles dat belemmerend werkt om toe te treden tot de regeermacht. We moeten met de nieuwe onverschilligheid van een arm, onderontwikkeld en politiek instabiel volk als het onze leren leven. Het tekort aan kennis en  maatschappelijke diepgangbij onze bevolking de politici ontmoedigt om enige opofferingsgezindheid aan de dag te leggen.Offeren? Voor wie zou men zich moeten opofferen? Dit is het trieste resultaat van populisme; oppervlakkigheid en onverschilligheid en korte termijn denken. Meer dan ooit leven grote delen van  de Surinaamse bevolking zonder historisch besef in het onzekere heden onder druk van een overlevingsdrang om maar de dag van morgen te halen. Dat is de verse “ Bouta-erfenis”; afname van de impulscontrole (datgene dat de mens onderscheidt van het dier) bij leiders en volgelingen,  een kopieer gedrag  (vooral bij jongeren) dat gericht is op goedkoop afromen van geboden materiële kansen, om vooral de dag te plukken (do’ntworrybehappy), graaien wat er te graaien valt, de dag van morgen zal wel voor zichzelf zorgen.
Wie iets krijgt aangeboden en het niet aanneemt wordt voor gek verklaard (door de eigen achterban). Dus liggen alle kaarten nu op tafel. Maar de verkiezingen hebben nu al aangetoond dat 65% van de bevolking niet achter de president staat en dat er gefraudeerd isde NDP regeert met een draagvlak van 35% van de bevolking.

Oproep aan V-7 om tot nader order bij elkaar te blijven; “ het volk rekent op  u”

 

Ronnie Brunswijk en Paul Somohardjo (Bron: mamjo.com)
Ronnie Brunswijk en Paul Somohardjo (Bron: mamjo.com)

Te voorbarig heeft men in het kamp van de V-7 oppositie de handdoek in de ring gegooid. Het leek er na 25 mei even op alsof elke partij van V-7 voor zichzelf sprak m.b.t. het formeren van een nieuwe regering. Men vergeet al te gauw in Suriname dat het Brunswijk (AC/ABOP) en Somohardjo (PL) zijn die hebben meegewerkt Bouterse aan het presidentschap te helpen. Deze partijen zijn in samenhang  nog steeds de spil van de interne tegendruk tegen de NDP/Bouterse regering. Die situatie van 2010 is heden (2015) nog steeds van kracht volgens politiek analisten, die vinden dat Brunswijk nu de troeven in handen heeft en het feestje van de NDP nog kan bederven. Brunswijk (ABOP) kan zich onsterfelijk maken in Suriname door met haar nieuw kader de PALU te vervangen als kritische monitor van een kabinet Bouterse -2 en met V-7  (PL+) een solide onderhandelingsblok te vormen voor een nationale gedoogregering Brunswijk-Bouterse. Een gedoogregering is iets anders dan louter samenwerken waarbij Bouterse de politieke regie behoudt en de samenwerkenden medeplichtig worden. Gedogen betekent in dit geval de voorwaarden vooraf  formuleren op grond waarvan men (V-7) uit nationaal belang  bereid is de door de NDP  verzwakte democratische rechtstaat te redden door een kongsi met de ABOP/AC en NDP. Zowaar een pact met de duivel, waarbij men met zowel de belangen van Bouterse (NDP) als met de belangen van de V-7 rekening kan houden. ABOP/AC krijgt in zo’n constructieeen arbitraire rol. Enkele  V-7 voorwaarden zouden  kunnen zijn ; stop de corruptie abrupt (wetgeving/handhaving), aanpassing van de kieswet en het kiesstelsel, saneren van de economie (aanpassingsprogramma); herstructurering van het justitieel apparaat  met  als doelrehabilitatie van de rechterlijke macht en de rechtstaat Suriname, oprichten van een parastataal goudbedrijf met enkele dochters (bundeling porknokkers); hervormen en opwaarderen rijstsector tot het sterkste en modernste rijstbedrijf in de regio, houtkap-stop en het verplichten van alle multinationals in de hout en mijnbouwsector ombij te dragen aan de kosten van milieubescherming. Als Bouterse koste wat het kost alleen wil regeren, dan is dat legitiem. Men kan dan de oppositie niet verwijten uit nationaal belang de NDP regering te willen gedogen. In een grote partijvergadering van de PL-leidinggevenden  op zondag 7 juni 2015 in het partijcentrum was de onderlinge solidariteit groot en toonde de partij zich vastberaden om in deze moeilijke fase  bij elkaar te blijven en niet op te geven. Het is Bouterse niet gelukt de PL en de VHP, de grootste partijen binnen de V-7 combinatie,  te breken. Samen met de kleinere partijen is er nog een grote bereidheid om die 66% van het volk niet teleur te stellen en van V-7 een politiek begrip te maken.

ANS/braamspunt.com Paramaribo. Maandag 8  juni 2015.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*