• ANS PERSBUREAU

In Memoriam Drs. Liliane Adamson (66)

Op zaterdag 28 maart 2020, overleed in het verzorgingshuis De Die te Amsterdam, drs. Liliane Adamson (66). Zij was dochter van de bekende Surinaamse koordirigent Rudolf Adamson. Rudolf Adamson, is familie van de legendarisch “kaseko-koning” Lieve Hugo. Hij gaf zanglessen aan Lieve Hugo (UIterloo) en begeleidde hem muzikaal in zijn zangcarrière. Zijn dochter Lilian Adamson was taalkundige, voorvechtster van de beschrijving van de Surinaamse taal het Sranantongo. Lilian was muzikaal en heeft in Paramaribo onder leiding van balletleraar Purcy Muntslag vol overgave ballet gedanst in haar jeugdjaren. Zij was echtgenote van Joop Jansen en moeder van Nadine. Vanwege de overheidsmaatregelen in verband met het heersende Corona Covid-19 virus - waar zij vermoedelijk ook slachtoffer van is geworden in het verzorgingshuis De Die - is zij in kleine kring te Amsterdam begraven.


Ad-rem, gevat en charmant.

De uit Nijmegen afkomstige knappe Surinaamse, lerares, taalwetenschapster, theatermaakster, danseres, Sranantongo specialiste, ex-lid culturele muziek/theatergroep groep Wi Na Wan, lenig basketbalster, stierf na een ziekbed in een verzorgingshuis te Amsterdam. “Waar Liliane is wordt er genoten en gelachen” zo klonk reeds in Nijmegen- de stad waar zij studeerde - het gerucht onder de Surinaamse jongeren in de jaren tachtig in Nijmegen. De vrolijke Liliane was “asranti” zeiden de Surinamers ; nam geen blad voor de mond. Met een groot Afro - kapsel - naar analogie van Angela Davis en Meriam Makeba in de USA en met haar hart op de tong, participeerde Lilian actief in het vrijwilligerswerk met de “huiswerkbegeleiding” van Surinaamse leerlingen. Ook onder Surinaamse vrouwen was een emancipatorische gedragsomwenteling gaande, in het kielzog van het Nederlandse lokale feminisme. “Black is Beautiful” was de uit de USA overgewaaide leuze van de zwarte bewustzijnsbeweging. Liliane was afkomstig uit Rotterdam. Ze was haar vriendinnen Ange en Nita Fernald (uit Capelle aan de Ijssel) ‘achterna gereisd’ naar Nijmegen, de gevatte en kritische lerares wist niet precies aan welk spectaculair wetenschappelijk avontuur ze zou beginnen. Maar voor Liliane was geen uitdaging te groot en weldra was ze een bekende Nijmeegse mede vanwege haar vele vrijwilligers activiteiten voor de culturele vereniging Wi Na Wan en het Instituut ter Bevordering van de Surinamistiek (IBS), haar studie en werk op de Universiteit.. Vanaf het eerste colloquium van de stichting IBS, begon zij zich, onder leiding van de gedreven spraakmakende prof. Pieter Seuren , in samenwerking met Ludwich van Mulier en en drs. Johan Defares in te zetten voor de beschrijving van het Sranantongo de lingua Franca van Suriname. Zij kreeg de leiding van de eerste op wetenschappelijke leest geschoeide cursus Sranantongo in Nederland/Nijmegen. Ook droeg zij inhoudelijk bij tot het in stand komen van het Sranan woordenboek van Max Sordam bij uitgeverij Coutinho. Haar keuze voor het Sranan bleek de prelude voor haar passie en latere carrière en talloze activiteiten in de taalwetenschap. De beschrijving van het Sranan werd haar levenstaak. Als scherp luisteraar en “native speaker” (moedertaal beheerser) hield zij ervan de Sranantongo spreker te corrigeren en als informant kennis te delen met creooltaal onderzoekers.

Van haar hand verschenen o.a. : Adamson, Lilian and Cefas G. Th. van Rossem. 1994. “7. Creole literature”.In Pidgins and Creoles: An introduction, 75–84 ; Adamson, Lilian and Norval

Smith. 1994. “18. Sranan”.In Pidgins and Creoles: An introduction, 2


Liefdevolle moeder, trouw aan de “Muze” en het Sranantongo.

Zij was naast lerares en taalwetenschapper het prototype van een veelzijdige bevlogen sportieve sportvrouw en actrice die op de hielen gezeten werd door de Muze. Vaak blikte zij weemoedig terug naar haar balletoptredens in Suriname. Soepel en statig bewegen alsof ze zich op de dansvloer waande, was een aanleg – de klassieke balletdans- die zij altijd heeft gekoesterd. Haar karakterologische gave was de soepele combinatie te kunnen maken , te genieten van het leven, en persoonlijk verdriet in stilte te verwerken, en toch tegelijkertijd zonder amechtig vertoon, een onverwachte dynamische werkdiscipline aan de dag te leggen en met die vrolijke instelling haar omgeving aangenaam wakker te houden. Ondanks haar vurige liefde voor theater dans en muziek, koos zij als laatbloeier voor de taalwetenschap en liefdevol gezinsleven met haar man Joop en dochter Nadine.

Haar vader, zoals eerder vermeld, de immens populaire koordirigent Rudolf Adamson, was een flamboyante icoon in de unieke Surinaamse muziekgeschiedenis. De multi-instrumentalist

(drummer,organist, koordirigent) Rudolf Adamson , is muzikaal opgeleid door de Duitse Hernhutters en dirigeerde populaire koren in het Caribische gebied. Hij begon als drummer, werd op 15-jarige leeftijd zanger in een jeugdkoor en organist. Lilian heeft beslist de muzikale gaven geërfd van haar vader , en koos desalniettemin voor de balletdans. Zij was leerling van de populaire balletleraar Purcy Muntslag,- ook lokaal bekend om zijn fonkelende witte Ford Empala - die de balletdans in Suriname introduceerde in de jaren zestig van de 20 ste eeuw. Toen hij hoorde van het plotselinge overlijden van zijn vroegere adept Lilian Adamson, maakte de inmiddels 83-jarige historische ballet leraar Purcy Muntslag nog voor het condoleren contact met de familie Joop Jansen, hetgeen zeer gewaardeerd werd. Lilian was van Nijmegen naar Amsterdam verhuisd , waar zij jaren een gezinsleven combineerde met een wetenschappelijke promotiestudie Sranantongo. Met haar familie, de zussen Elaine, Noraly, Nadia, Kitty en broer Harold had zij een innige band tot haar dood.

Suriname is een groot talent kwijtgeraakt. Wij hopen dat haar inzet voor de beschrijving van het Sranantongo navolging krijgt, omdat onze prachtige creooltaal zich jammer genoeg – de apologeten ten spijt- nog in zwaar weer bevindt. Met de poezie van Emilio Meizak en de inzet en toewijding van Lilian zeggen wij ten aanzien van het Sranantongo; “A meki fu tan te kriboi dey” Het Sranan zal eeuwig bestaan.

Moge haar ziel rusten in vrede. (Door :Ludwich van Mulier)

ANS persbureau, Nijmegen/Paramaribo . 2 mei 2020. www.braamspunt.com

Subscribe to Our Newsletter

  • White Facebook Icon

© 2020 Braamspunt.com